(6) ระบบกันสะเทือนอากาศ
เมื่อเทียบกับระบบกันสะเทือนแบบคอยล์สปริงแบบปรับความสูงไม่ได้แบบเดิมที่รถยนต์ส่วนใหญ่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ระบบกันสะเทือนแบบถุงลมสามารถปรับความสูงของแชสซีส์ขึ้นหรือลงได้ตามการขึ้นลงของถนน เพื่อให้รถสามารถปรับให้เข้ากับสภาพถนนได้ ความต้องการในการขับขี่ของสภาพถนนต่างๆ เพื่อจุดประสงค์ในการออกแบบนี้ ระบบกันสะเทือนแบบถุงลมส่วนใหญ่จะใช้กับรถออฟโรดที่มักจะเดินทางในสภาพถนนที่สมบุกสมบัน เพื่อให้แน่ใจว่ารถสามารถขับผ่านโคลน ลุยถนน ลูกรัง และถนนอื่นๆ ได้อย่างราบรื่น ระบบกันสะเทือนแบบถุงลมเป็นแบบขั้นสูงและใช้งานได้จริง แต่ "บอบบาง" มาก
ระบบกันสะเทือนอากาศ
เนื่องจากโครงสร้างที่ซับซ้อนของระบบ ความน่าจะเป็นและความถี่ของความล้มเหลวจึงสูงกว่าระบบกันสะเทือนคอยล์สปริงอย่างมาก และใช้อากาศเป็น "กำลังขับเคลื่อน" เพื่อปรับความสูงของแชสซี และประสิทธิภาพการปิดผนึกของ โช้คอัพต้องได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม หากเครื่องสั่นรั่ว ระบบทั้งหมดจะอยู่ในสถานะ "เป็นอัมพาต" นอกจากนี้ หากปรับความสูงของแชสซีบ่อยครั้ง ก็อาจทำให้ระบบปั๊มลมร้อนเกินไป ซึ่งจะทำให้อายุการใช้งานของปั๊มลมสั้นลงอย่างมาก เนื่องจากการออกแบบ SUV มีขนาดเล็กลงและมีลักษณะเป็นเมืองมากขึ้นเรื่อยๆ ประสิทธิภาพการทำงานแบบออฟโรดของ SUV จึงค่อยๆ ถูกบีบอัด และระบบกันสะเทือนแบบถุงลมดูเหมือนจะไร้ประโยชน์บนถนนเรียบในเมือง เมื่อต้องเผชิญกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกและคอขวดทางเทคนิค ระบบกันสะเทือนแบบถุงลมมักจะล้มเหลวในการเอาชนะเสียงปรบมือของผู้บริโภค
